مهربانی شما چه رنگی ست....

پیش از آنکه واپسین نفس را برآرم ، پیش از آنکه پرده فرو افتد، پیش از پژمردن آخرین گل، بر آنم که زندگی کنم; بر آنم که عشق بورزم; بر آنم که باشم.
در این جهان ظلمانی, در این روزگار سرشار از فجایع, در این دنیای پر از کینه نزد کسانی که نیازمند منند, کسانی که نیازمند ایشانم, کسانی که ستایش انگیزند, تا دریابم! شگفتی کنم! بازشناسم که ام که می توانم باشم که می خواهم باشم

تا روز ها بی ثمر نماند، ساعت ها جان یابد، لحظه ها گران بار شود.

در برهه ای که از اوج زندگی به روزمرّگی دچار شده ام، مرهمی یافته ام ، شاید روزنه ای باشد برای همدلی و اشتراک شادی بین من و تو.

بی ناز نرگسش....

(http://rojna.blogfa.com/)